Fun de viaxe a facer a "Ruta del Quijote"
Gustáronme moito os muiños e as lagoas de Ruidera
Se podedes ir, facelo, é moi interesante
Vai moito tempo, que non vos dou a tabarra coas miñas cousas.Acabo de publicar un saudo para todos e todas, pero creo que non aparece no meu blog.
Sabedes? tamén pinto (la mona) pastel, óleo, acuarela etc, só para consumo persoal, pero aínda non sei ben pasalas ao ordenador. Se estades dacordo, algún día intetareino.
Saúdos
nos vamos a la casa de la playa, allí no tengo internet, aunque a veces puedo verlo en otro sitio
!felices vacaciones a todas y todos
Voy a traducirlo para las recetas de teresa
Polvo en el horizonte.
Humo detrás de las montañas.
Fuerte estruendo en los oídos.
Sangre roja por alfombra.
Hombres que parecen hombriños
caminando, volando,
en el fondo de los oceanos.
Corren, paran, sufren, avanzan.
Caen, algunas veces enteros,
otras veces destrozados.
Piernas, brazos, ojos, vísceras.
Revuelto de humanidad.
Mujeres que los siguen, los emulan, lloran.
Niños que la escuela la hacen en el cuartel.
Como, pero como, puede en este mundo,
brotar donde sea como la mala hierba
que crece sin parar.
!La guerra, es la guerra¡
A través de la historia, de la tele, de los pueblos, del cine , de la vida...
Nunca llega el fin.
páreceme mentira que aínda haxa guerras no mundo, tantos adiantos ,para que? se sigue haber fame e guerras
fai tempo escribín esta poesía, espero que vós guste
Po no horizonte.
Fume tralas montañas.
Forte estrondo nos oidos.
Sangue vermello por veludo.
Homes que parecen homiños
camiñando, voando,
no fondo do ecéano.
Corren, paran, sofren, avanzan.
Caen, ás veces enteiros
outras esnaquizados.
Pernas, brazos,ollo, vísceras.
Revoltallo de humanidade
Mulleres que os seguen, os emulan, choran.
Nenos que a escola fanna no cuartel.
Como, pero como, pode neste mundo,
agromar onde queira como a mala herba
que medra sen parar.
A guerra, é a guerra!
A través da historia, da tele, dos pobos, do cine, da vida...
Nunca chega ó fin.
A unión europea, tal como mostran as últimas eleccións é cada vez máis conservadora, algo que non se entende moi ben se temos en conta que o libre mercado , o capitalismo salvaxe foron os que nos levaron a esta profunda crisis
Pode que os lobos se convertan en ovellas, e que os mesmos que nos levaron a esta desfeita sean que de sacarnos dela
Eu non entendo moito de política pero paréceme que estamos a premiar aos mesmos que nos arrastraron a esta situción económica, que probablemente fará máis ricos aos ricos e máis pobres aos pobres
Cada vez que vou ler a prensa o na casa alguén está vendo a tele, atópome con que aparecen como noticias cousas sobre persoas que ao meu entender non deberían ser noticia, o alo menos, non en algo un pouco serio.
Imos ver, a quen lle importa se fulanito de tal cásase ou se vende o seu castelo. Isto non é serio.
Xa sei que hai moita xente que deveza por saber dos famosos, pero é que agora calquera é famoso. Persoas que nin tan sequera cantan o actuan ben, polítiqueiros que non fan nada, aínda peor, famosillos que o único mérito que teñen é entrar e saír dos xulgados.
Non quero deixar de mencionar a esos novos deuses, as deportistas ou deportistas ( tanto máis se son futboleros, eiquí ).
Triste é pensar que eses son os modelos, que,alomenos en apariencia, ten a nosa xuventude.
Eu sei que tamén a xuventude e crítica e espero que teñan máis sentido cos que nos traen esas novas.
Me ecuentro en el blog que tengo tres ídolos y no tengo ni idea de porque están ahí. Haría algo mal.
Amigos si, en realidad me gustaría que fueran multitud pero ni tuve, ni tengo, ni quiero tener "ídolos", ni aquí ni en ningún sitio.
